Τετραδιάστατος γράφος.

### 2.2.4 Τετραδιάστατος γράφος.

`plotfunc` αναπαριστά μια μιγαδική παράσταση `E` (τέτοια ώστε η `re(E)` δεν ταυτίζεται με το 0 στο πλέγμα διακριτοποίησης) με την επιφάνεια `z=abs(E)`, όπου `arg(E)` ορίζει το χρώμα του ουράνιου τόξου. Αυτό δίνει έναν εύκολο τρόπο να βλέπουμε τα σημεία που έχουν το ίδιο όρισμα ( `arg(z)`). Σημειώσατε ότι εάν `re(E)==0` στο πλέγμα διακριτοποίησης, τότε είναι η επιφάνεια `z=E/i` που αναπαρίσταται με τα χρώματα του ουράνιου τόξου (βλέπε 2.2.3).
Το πρώτο όρισμα της `plotfunc` είναι `E`, ενώ τα υπόλοιπα ορίσματα είναι ίδια με εκείνα του πραγματικού τρισδιάστατου γράφου (βλέπε 2.2.2).
Είσοδος :

`plotfunc((x+i*y)```^```2,[x,y])`

Έξοδος :

`Ένας` `3D` `γράφος της` `z=abs((x+i*y)```^```2` `με το ίδιο χρώμα για τα σημεία που έχουν το ίδιο όρισμα`

Είσοδος :

`plotfunc((x+i*y)```^```2x,[x,y], display=filled)`

Έξοδος :

`Η ίδια επιφάνεια αλλά γεμισμένη`

Μπορούμε να ορίσουμε το πεδίο τιμών του x και του y καθώς επίσης και τον αριθμό των σημείων διακριτοποίησης.
Είσοδος :

`plotfunc((x+i*y)```^```2,[x=-1..1,y=-2..2], nstep=900,display=filled)`

Έξοδος :

`Το καθορισμένο μέρος της επιφάνειας, με` `x` `μεταξύ -1 και 1,
με` `y` `μεταξύ -2 και 2 και με 900 σημεία`